Vakkundig wordt mijn lichaam in de meest onvoordehandliggende bochten gemanipuleerd en tot de uiterste houdbaarheidsdatum gerekt. Uit mijn mond ontsnapt een onmogelijke kreun: het geluid van uitgewrongen longen. Mijn knie bevind zich tegen m’n oor, ik lig half in de spagaat met een klein, bruin lijf door mijn ledematen heengevlochten en terwijl ik moeizaam kreunend naar adem snak, kijk ik in een paar twinkelende ogen en vraagt een vrolijke stem:
“Are you happy?”
Een doorsnee massagesalon in Bangkok.
Eindelijk lig ik weer op ‘n mat in een aircokamertje tussen druk kwebbelende vrouwtjes en krakende toeristen.
M’n reis is begonnen..
Jaren heb ik ernaar toegeleefd, over gedroomd, plannen gemaakt, mensen tot vervelens toe de oren van de kop gezeurd... M'n leven bijna uitgesteld tot dit moment.
Alles wat ik tot nu toe heb gedaan, was een voorbereiding voor dit ene, dit heilge reizen.
Eindelijk is het moment aangekomen dat ik m'n langgekoesterde droom ga Léven!
Na een jarenlang gevecht voor mijn lichamelijke, mentale en emotionele gezondheid is het nu tijd voor de zeven vette jaren.
I have a dream... Dít is het moment.
Samen met m’n mister right now, een half jaar naar Thailand, naar ’n al jaren eerder ontdekt droomstrand m'n tweede carriere beginnen.
Ik kom goed beslagen ten ijs; als dat een uitdrukking is waar ik in de tropen mee wegkom.
Erg veel heb ik opgestoken van m'n burn-out en ken die voetklemmen en valkuilen beter dan de inhoud van m’n rugzak.
Ik heb moeten leren genieten en ontspannen; mezelf de ruimte geven en naar m’n hart luisteren.; leren verlangen, maar niets te verwachten; ontstressen, onderzoeken, mezelf waarderen en transformeren, dankbaar zijn en accepteren.; ophouden druk op mezelf te leggen en vooral geloven in mezelf. Tot ik mezelf bijna de strot uitkwam, maar het bleek hard nodig, want ik had me d’r toch een potje van gemaakt...
Maar ook leren geloven was nodig. Geloven in wie ik was, wat ik wilde en wat ik kon.
Geloven dat het mogelijk was om deze reis te gaan doen: terugkeren naar het paradijselijke strand, dat ik op eerdere omzwervingen al had ontdekt, waar ik een paar maanden heb gewoont en sindsdien van heb gedroomd.
Toendertijd was ik er om mezelf te helen, van een onbekende ziekte die me al jaren kwelde en waardoor ik steeds maar weer op m’n gat viel als ik weer wankel op m’n benen stond.
Nu is het de bedoeling dat ik zelf een healer ga zijn.
Na ’n intensieve coaching opleiding, ’n oneindige lijst van heling en therapie en een leuke verzameling ervaringsdeskundigheid, ben ik klaar om mijn bijdrage te gaan leveren, aan dat strand dat mij ooit zoveel geschonken heeft. Klaar om nu mijn eigen licht te gaan verspreiden en en passant wat andere lichtjes aan te steken.
Mijn nieuwe BeLight! inspiratiecentrum is geboren. De website is klaar, onze huizen zijn onderverhuurd, iemand blij gemaakt met de auto, belastingdienst en kamer van koophandel ingelicht. Bezigheden zijn duidelijk, ticket geboekt, daar gaan we dan. Weg van de kille, natte en grijze Nederlandse winter; op naar de zon! Weg van de bladblazers en opstaande kragen. Op naar de zinderende zon, bikini’s en flipflops.
De verwachtingen zijn hooggespannen.
Dit is het begin van de rest van m'n nieuwe leven en ik weet het zeker: deze reis gaat mijn leven veranderen.
Na achterlating van; een eigen huis, een plek onder de regenwolken; een volwassen zoon;
een ‘s winters onbruikbare roze oldtimer cabriolet;
’n oudbakken rammelbak van een fiets met hysterisch overslaande versnellingen;
een hele schare liefdevolle, meelevende vrienden en een al te heerlijk bed,
vliegen we via Dusseldorf naar dit Oost- Aziatische koningkrijk wat de naam “vrij land” heeft gekregen.
Onze eigen ultieme vrijheid tegemoet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten