Relaxed schommelend in m’n hangmat, nibbelend van een exotische, versgeplukte fruitsalade, die me net vanuit het restaurant met een tandpasta-smile en een vriendelijke buiging is bezorgd, terwijl m’n natuurliefhebbende man de eerste zelfgevangen kokosnoot met een zolang geleende machète opensplijt, besef ik het weer: Thailand is het land van de overvloed. Hier op dit strand alleen al is het mogelijk om jezelf tot op het bot te laten verwennen in ’t spa & wellnesscentre, of jezelf tot op de bodem leeg te laten lopen door middel van een vastenprogramma met klismakuur, in een ‘resort yourself out’.
In Thailand is alles aanwezig wat je je als bezoeker maar in je hoofd kan halen.
Last van een beetje zure rug of moeie schoudertjes? Overal vind je hutjes waar je vakkundig gemasseerd kunt worden.
Zere voeten van het shoppen of te lang gestrandwandeld? De kokette meisjes kneden er weer leven in en knippen en veilen en passant ook maar even de teennageltjes en eeltknobbeltjes bij.
Vele malen per dag sta je hier voor een onmogelijke keuze. “Wat zal ik vanochend,-middag, -avond , tussendoor of nu weer eens eten?”. De keuze is overweldigend, vingeraflikkend en gehemeltestrelend. Overalom je heen kun je kiezen uit overvloedige maaltijden, met verse fruitshakes, zoetigeheid, zuur, pittig, hele varkens op de BBQ, de eenden zijn bijna zelf aan het spit gevlogen, met vers fruit volgeladen pannekoeken, vlees, vis, vega en nog veel meer, is iets waar je makkelijk een dagtaak aan kunt hebben.
Bomen vol bananen, mango’s en allerlei andere exotische vruchten waarvan de namen onuitspreekbaar zijn en de smaak onbeschrijflijk. En natuurlijk niet te vergeten; de geliefde en supergezonde kokosnoten die letterlijk voor je voeten vallen.
Openbaar vervoer is hier prima geregeld en brengt je snel en goedkoop van A naar B via C. Je kunt overal in- en uitstappen en kiezen uit local of airco bus, trein, vliegtuig, taxi (liedjes zingen met de taxichauffeur terwijl je gefilmd word behoort ook tot de oneindige mogelijkheden), boot (ferry, longtail, catamaran), tuktuk, riksja, brommer, fiets, jetski, quad, jeep, motor, alles is te huur. Je huurt zelfs een heel huis voor 66 euro per maand.
Overal struikel je over de spa's, resorts en verwenhuizen.
Helaas ligt “Chillway to heaven” vaak vlak langs de “Bier hier!bar”.
De Thai zijn meesters in elkaar copieren, dus daar waar één spa, of bar, over de dam is....
Het lijkt hier ook altijd feest; Volle maan, halve maan, geen maan, de koning heeft gesproken of er word weer een zoveelste gouden tempel geopend... alles word uitbundig gevierd. Het nieuwjaarsfeest duurt bijvoorbeeld zeker vijf volle dagen en één groot poeder- en watergevecht, waar jong en oud enthousiast aan meedoet.
Er is een overdaad aan natuurschoon en bijna het hele land is natuurpark. Onbedorven jungle, machtige rotspartijen, enorme en pietluttige watervallen, rustige - en raftrivieren, moerasland en berggebieden. Paradijs voor de natuurliefhebber.
Maar ook de beruchte sextoeristen komen hier ruimschoots aan hun trekken. Er zijn hele stadjes ingericht waar je meisjes kunt huren per stuk, per twee, per groepje, per uur, per nacht, per week, per maand, of voor je hele leven. Je kunt ze geld geven, eten, kleding of sieraden. Gaat je voorkeur uit naar jongens, ook daaraan geen gebrek. Gaat je voorkeur uit naar een jongen, maar wil je dat die er als een meisje uitziet? . Met borsten, zonder borsten, alles naar smaak.
Ze jagen overal op klanten en vallen zelfs soms mannen lastig, waarvaan de vriendin of vrouw even een winkeltje in is geschoten.
Thailand staat namelijk wereldwijd bekend om zijn ranzige sexindustrie en jaarlijks trekken de hoeren meer bezoekers, dan de hilltribes.
’t Is zelfs zo erg dat ik ooit op de heenweg in het vliegtuig, hartelijk uitgelachen ben door twee sexbeluste randfiguren die gewoon niet konden geloven dat ik Thailand bezocht voor de prachtige natuur, cultuur en het heerlijke eten.
En alhoewel het land duizenden beschermde natuurparken heeft; een deel van het culturele erfgoed word nu ingeleverd of ingezet om de toerist te behagen. Zelfs in die mate, dat het nu deel uit lijkt te maken van hun cultuur.
****
Nu is sexualiteit zowiezo heel open hier. Vrouwen leven hier niet in de onderdrukking van hun sexualiteit zoals in veel Aziatische landen, maar voelen ze zich vrij met hun lijf en hun leven.
De Thaise vrouwen zijn een voorbeeld van durven laten zien wie je bent en wat je wilt en ik kan daar nog een voorbeeld aan nemen. Geen enkele schroom voor afwijzing lijken ze te hebben en gaan gewoon voor de man die ze begeren, ook al zit de vriendin -in dit geval ik- lachend aan z’n zij. Ze steken hun belangstelling niet onder stoelen of banken en houden hun handen niet graag thuis. Maar ze doen dit met zoveel gevoel voor grap en grol en met zo’n brede lach, dat je niet anders kunt als meelachen als de kokkin uit de keuken komt en aan je man bevallig het menu aanbiedt en zichzelf.
In dit land hoef je als vrouw ook niet bang te zijn om lastiggevallen te worden door hitsige kerels, ook al loop je in een topje en hotpants. Nee, het is dus eerder je eigen lief die je in de gaten moet houden. Elke keer als ik Vlad even uit het oog verlies, vind ik hem terug tussen een groepje giechelende beelschone vrouwen die in hem een lekker hapje zien. En eerlijk is eerlijk, dat issie natuurlijk ook.
Zo jammer eigenlijk dat Thailand de afgelopen jaren in zulke sterke mate is vervuild door het massatoerisme en hun eigen liefde voor Westers geld.
Rustige strandjes en bamboo - en palmbladen hutjes, die decennialang bewoond werden door drop-out hippy’s en backpackers, hebben door de jaren heen veelal plaatsgemaakt voor luxe resorts en worden nu bevolkt door lifestylelekkerbekken en flashpackers . De overheerlijke Thaise keuken is dapper aangevuld met ‘westers’ voer zoals hamburgers, friet, pancakes, pizza's en spagettí’s en falafel (gek genoeg ontbreekt het voor ons zo ingeburgerde en door Adam Curry ooit : “tiepies Hollands” genoemde broodje shoarma) en worden met een even brede glimlach voor je klaargemaakt. Jammer alleen dat ’t vaak net nergens naar smaakt.
Neem ons ouwe vertrouwde bakkie leut .
In het uiterste noorden, struikel je over de ter plekke biologisch geteelde Arabica koffie, verwekt in de allerheerlijkste vingeraflikkende bekerleegschrapend lekkere icecappucinoshakes, maar hier in het zuiden is het hele andere koek.
Als je hier ooit ‘n verlaten bekertje ziet staan met een slap drabje van onbestendige, groenbeigebruine kleur en geur, kun je er bijna donder op zeggen dat het de Thaise versie van een kop koffie is, teleurgesteld achter gelaten door een koffieminnende westerling.
Op de eilanden vanThailand drink je dus geen koffie, maar thee, fruitshakes, water, bier en Thai whisky, een goudbruin goedje dat eruitziet als rum en smaakt naar rum, maar wat ze consequent whisky blijven noemen, en mushroomshakes; de met psychedelische paddestoelen verrijkte tripversie van een fruitshake.
Je kunt je, samen met al die verschillende manen, de feestjes hier dus wel voorstellen....
Thailand staat niet voor niets wereldwijd bekend om de fullmoonparty’s.
Vooral als je daar alle andere drugs bijtelt die hier beschikbaar zijn. Hiervoor hoef je overigens niet naar een louche dealer; je koopt ‘t gewoon bij de drogisterij. De zogenaamde fun-farmacy. Uppers en downers, in vaste vorm of vloeibaar, valium, kavakava, speed bevattende afslanktabletten, de hele mikmak gaan er bij de meestal jongere toerist makkelijker in als de befaamde banana-chocolat pancakes en zijn ook nog goedkoper.
Het voormalige Siam is dus een uitstekend land om gewend te raken aan overvloed. Vertrouwen krijgen in het feit dat er van alles genoeg is. De tiepischeThai is ook vooral ingesteld op geluk. Ze zien blijkbaar beter dan wij, wat ze allemaal hebbenen al is dat maar weinig, ze zijn nooit te beroerd om alles met je te delen.
Dat lijkt in ons eigen kikkerlandje wel ooit anders, waar ik vaak het gevoel heb te moeten vechten voor m’n plekkie, voor mijn portie, mijn deel.
Maar gelukkig: ons kleine landje van overvloed, dat leeft met het gevoel van tekort, lijkt nu eindeloos ver weg...
En hier kan ’t gewoon niet op.
Maar om overvloed te kunnen ervaren geldt, merk ik, wel een belangrijke voorwaarde: Je moet open zijn om te kunnen ontvangen. Kunnen zien wat er allemaal voor moois in je leven is.
Genieten van wat je hebt.
Rare opmerking misschien voor iemand die leeft als 'n Godin in Frankrijk, maar ook hier kan ik, net zo goed als thuis, letten op wat er allemaal niet klopt, niet in orde is of ontbreekt.
Alle aandacht bij wat er mis is, is de nekslag voor elk gevoel van overvloed, waar je je ook bevind. Een gewoonte waar wij Nederlanders erg goed mee uit de voeten lijken te kunnen. Het lijkt er soms wel op of we onvrede met de paplepel ingegoten hebben gekregen. Of we graag overal nadelen en obstakels zien. Een nare gewoonte.
‘Ja maar’ lijkt niet voor niks zoveel op ‘jammer’.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten